برادر مقتول در گفت و گو با «اعتماد» خبر داد:
صدور حکم اعدام برای قاتل چراغی
شعبه دهم دادگاه کیفری استان تهران، مامور سابق سد معبر شهرداری تهران را به اتهام قتل عمد علی چراغی به قصاص نفس محکوم کرد. متهم مردی 31 ساله است که ١٥ مرداد ٩٣ همراه سه مرد دیگر، به بهانه نداشتن مجوز، علی چراغی (41 ساله) را هنگام جمع آوری ضایعات آهن در تهرانپارس، مورد ضرب و شتم قرار داد و به قتل رساند.
وکلای اولیای دم: اگر شهرداری به تعهدش عمل کند، راه بخشش باز است
اعتمادآنلاین- او پیش از این با رای شعبه دوم دادگاه کیفری استان تهران به قتل شبه عمد محکوم و از اعدام نجات یافته بود اما با اعتراض اولیای دم، این حکم در در دیوان عالی کشور شکست تا متهم برای دومین بار محاکمه و این بار به قصاص نفس محکوم شود.
براساس رای صادره، متهم به ارتکاب قتل عمد با ایراد ضربه مشت به گیجگاه مقتول محکوم شده است. علی و رقیه پورامام، وکلای اولیای دم با بیان این موضوع به «اعتماد» گفتند: «قضات شعبه دهم، ضربه مشت متهم به ناحیه گیجگاه مرحوم چراغی را کشنده تشخیص داده و آنرا علت مرگ دانسته اند که بر همین اساس، وقوع قتل عمد را محرز اعلام و متهم را به قصاص نفس محکوم کرده اند.»
با صدور حکم اعدام، بار دیگر موضوع بخشش متهم از سوی اولیای دم مطرح خواهد شد. محمد چراغی، برادر مقتول با اعتراض به عملی نشدن وعده های شهرداری تهران پس از حادثه، درباره موضع اولیای دم درباره بخشش متهم به «اعتماد» گفت: «چند روز پس از فوت برادرم، چند نفر از مسوولان شهرداری و شورای شهر به خانه مان آمدند و متعهد شدند، خانه ای 400 میلیون تومانی به نام فرزندان برادرم بزنند اما با اینکه ما خانه را انتخاب کردیم و کپی سندش را هم در اختیار شورای شهر قرار دادیم، آنها تاکنون به این وعده خود عمل نکردند و خصوصا پس از صدور حکم تبرئه متهم در دادگاه قبلی، کوچکترین سراغی هم از ما نگرفتند.» اشاره برادر مقتول به وعده شهرداری در حالی است که در ابتدا قرار بود این تعهد، سوای از پرداخت دیه، عملی شود. با وجود آنکه برادر مقتول در بیان صریح «هموار بودن راه رضایت» تردید داشت، اما یکی از دو وکیل او با صراحت، «بر باز بودن درهای بخشش متهم» تاکید کرد و آن را منوط به «عملی شدن وعده های مسوولان شهرداری» دانست. علی پورامام گفت: «پس از آخرین جلسه دادگاه، خانواده متهم بارها با من تماس گرفتند و تقاضای بخشش کردند. من هم از قول اولیای دم گفتم که با
شهرداری صحبت کنند تا برای عملی کردن وعده هایشان، نماینده ای به خانه مرحوم چراغی بفرستند. در این صورت ما هم کمک می کنیم تا بتوانند رضایت بگیرند.»
حکم اعدام چگونه صادر شد؟
عمدی بودن قتل علی چراغی و صدور حکم قصاص نفس برای متهم، پس از رسیدگی دو ساعته به حادثه در شعبه دهم دادگاه کیفری استان تهران به طرفین دعوی ابلاغ شده است.
22 فروردین امسال، خانواده مقتول با حضور در جلسه دادگاه خواستار قصاص متهم شدند. پسر 13 ساله مقتول که روز حادثه همراه پدرش بود و صحنه درگیری را دید، گفت: «9 صبح بود. با پدرم برای جمع آوری ضایعات آهن به تهرانپارس رفته بودیم که ناگهان متهم همراه سه نفر دیگر به پدرم نزدیک شد و خودشان را مامور سد معبر شهرداری معرفی کرد. متهم گفت باید برای جمع آوری ضایعات مجوز داشته باشیم و چون کارمان غیرقانونی است، باید ماشینمان را بخوابانند. یکی از آنها سوار ماشین ما شد تا دنبال ماشین آنها به پارکینگ برویم اما 200 - 300 متر که حرکت کردیم، پدرم نظرش تغییر کرد و ماشین را در پیچ خیابان ایزدپناه نگه داشت و پیاده شد. می خواست به پلیس زنگ بزند که متهم به سمتش آمد و با پنجه بوکسی که در دست داشت، از پشت ضربه ای به گیجگاه پدرم زد. او با پشت روی زمین افتاد و بیهوش شد و 8 روز بعد هم در بیمارستان، به دلیل ضربه مغزی فوت کرد.»
استفاده متهم از پنجه بوکس، نقطه ابهام این حادثه است چرا که هیچ شاهدی در دادگاه به استفاده متهم از آن شهادت نداده است. با این حال از آنجا که متهم پیش از این در بازجویی ها به بوکسور بودن خود اعتراف کرده است، قضات شعبه دهم تشخیص داده اند که او از خطر ضربه ای که وارد کرده مطلع بوده است.
این در حالی است که متهم که چهار فقره سابقه کیفری دیگر نیز در ارتباط با سرقت و مواد مخدر در پرونده دارد، در جلسه دادگاه، وقوع قتل را ناخواسته دانست و گفت: «من بوکسور حرفه ای نیستم و آن روز هیچ ضربه ای به سر مقتول نزدم. وقتی با هم درگیر شدیم، مقتول فحش داد و لباسم را پاره کرد. به سمت ماشینم رفتم تا چوب بردارم اما چیزی پیدا نکردم برای همین با مشت ضربه ای به سمت صورت مقتول پرتاب کردم که به گردنش خورد. او ناگهان از حال رفت و سمت چپ سرش با سرعت و ضرب به زمین خورد و بیهوش شد. فکر کردم فیلم بازی میکند. با پا به او زدم اما تکان نخورد. یکی از بچهها یک بطری آب یخ را هم روی صورتش خالی کرد اما عکس العملی نداشت. چند ثانیه بعد از دهانش کف آمد. خیلی ترسیده بودم برای همین سوار ماشین شدم و فرار کردم.»
حکم صادر شده نشان می دهد که اظهارات متهم مبنی بر وارد کردن ضربه به گردن مقتول و بوکسور حرفه ای نبودن مورد قبول قضات واقع نشده و آنها او را عامل قتل عمد دانسته اند.
دیدگاه تان را بنویسید