صلح پایدار در انتظار انتخابات آزاد برای تمام سوریها؛
برهوتی به نام صلح؛ جنگ سوریه هیچ «پیروزی» نداشت
شش سال جنگ داخلی سوریه را به ویرانه بدل کرده است. وضعیت این کشور سخن تاسیتوس را به خاطر میآورد که گفت: «برهوتی را ایجاد میکنند و نامش را صلح میگذارند». تقریباً همۀ طرفها از «پیروزی» حرف میزنند. اما این جنگ به واقع هیچ «پیروزی» نداشت. در این جنگ تقریباً نیم میلیون نفر کشته و میلیونها نفر آواره شدند. صلح پایدار تنها زمانی فرا میرسد که تمام سوریها بتوانند فرایند انتخابات، همچنین نمایندگان خویش را آزادانه انتخاب کنند.
به گزارش گروه بینالملل اعتمادآنلاین ، گاردین در سرمقالۀ خود نوشت: این هفته دور جدید گفتگوهای صلح با پشتیبانی سازمان ملل برگزار خواهد شد. اگر چه امید اندکی به موفقیت آمیز بودن این گفتوگوها وجود دارد، باید آن را به فال نیک گرفت. گاردین مدعی شد از سال 2012 چندین دوره مذاکرات برگزار شده است که با وتوی روسیه، سازمان ملل نتوانسته تلاش مؤثری داشته باشد. از جملۀ این موارد میتوان به مسئله استفاده از سلاحهای شیمیایی اشاره کرد.
گروههای اپوزیسیون سوری سازماندهی جدیدی پیدا کردهاند و در عین حال با این واقعیت روبرو هستند که اکنون موقعیت ضعیفتری دارند. دولت سوریه که تصریح کرده بود اگر گروههای مخالف بر کنارهگیری اسد تأکید کنند گفتوگوها را تحریم خواهد کرد، امروز نمایندهای در این اجلاس خواهند داشت. استفان دو میستورا، سفیر سازمان ملل، معتقد است بنا به شغلی که دارد مجبور است به آیندۀ تحولات خوشبین باشد اما واقعیات چیزی بیش از خوشبینی را لازم دارد.
هنوز راه درازی تا پایان جنگ باقی مانده است. بمباران منطقه غوطه نشان میدهد اسد همچنان مصمم است تمام مناطق از دست رفته پس از 2011 را مجدد تصرف کند. از این گذشته، ماه پیش، ائتلاف بینالمللی به رهبری ایالات متحده امریکا علیه داعش، با بمبارانهای سنگین رقه «پایتخت» خلیفۀ خودخوانده را پس گرفت. با این حال همچنان جنگها در صحرای شرقی سوریه و نزدیک مرزهای ترکیه ادامه دارد. نیروهای طرفدار ایران و طرفدار امریکا برای کسب مناطق استراتژیک درحال رقابت با یکدیگرند. رقابتی که نشان میدهد پایان بازی سوریه، ممکن است به این زودی فرا نرسد.
گاردین با اشاره به نقش روسیه و ایران نوشت: چیزی که مشخص است، نقش برجسته روسیه در این ماجراست. مداخلۀ نظامی روسیه - که از 2015 برای نجات دولت بشار آغاز شد، با وجود متحدی چون ایران دست بالا را به روسیه داد. روسیه از اشتباهات محاسباتی ایالات متحده و بیمیلی اتحادیه اروپا برای درگیری در این موضوع به نفع خویش استفاده کرد. سیاستهای ایالات متحده نیز، به رغم تهدیدهای دونالد ترامپ چندان واضح نیست. هفته گذشته، پوتین میزبان گفتوگوهایی میان رؤسای جمهور ایران و ترکیه در سوچی بود. در این اجلاس پوتین همراه با بشار اسد مقابل دوربینها ظاهر شد. کمی قبل از آن، روسیه گفتوگوهایی را با گروههای اپوزیسیون در آستانۀ قزاقستان برگزار کرد. سازمان ملل و قدرتهای غربی در این گفتوگوها کاملاً به حاشیه رانده شدند. این رخدادها نشان از تغییر صحنۀ جهانی دارد.
گاردین با اشاره به ممانعتهای پیشین دولت روسیه از دخالت سازمان ملل، به موضع اخیر این کشور و حمایت آن از سازمان ملل اشاره میکند. «جنگ هزینههای بسیاری دارد و اکنون روسیه برای باز سازی سوریه نیاز به کمکهای مالی فراوانی دارد و در این راه همراهی و تأیید سازمان ملل نقش برجستهای برای روسها بازی میکند.»
گروههای اپوزیسیون سوری سازماندهی جدیدی پیدا کردهاند و در عین حال با این واقعیت روبرو هستند که اکنون موقعیت ضعیفتری دارند. دولت سوریه که تصریح کرده بود اگر گروههای مخالف بر کنارهگیری اسد تأکید کنند گفتوگوها را تحریم خواهد کرد، امروز نمایندهای در این اجلاس خواهند داشت. استفان دو میستورا، سفیر سازمان ملل، معتقد است بنا به شغلی که دارد مجبور است به آیندۀ تحولات خوشبین باشد اما واقعیات چیزی بیش از خوشبینی را لازم دارد.
هنوز راه درازی تا پایان جنگ باقی مانده است. بمباران منطقه غوطه نشان میدهد اسد همچنان مصمم است تمام مناطق از دست رفته پس از 2011 را مجدد تصرف کند. از این گذشته، ماه پیش، ائتلاف بینالمللی به رهبری ایالات متحده امریکا علیه داعش، با بمبارانهای سنگین رقه «پایتخت» خلیفۀ خودخوانده را پس گرفت. با این حال همچنان جنگها در صحرای شرقی سوریه و نزدیک مرزهای ترکیه ادامه دارد. نیروهای طرفدار ایران و طرفدار امریکا برای کسب مناطق استراتژیک درحال رقابت با یکدیگرند. رقابتی که نشان میدهد پایان بازی سوریه، ممکن است به این زودی فرا نرسد.
گاردین با اشاره به نقش روسیه و ایران نوشت: چیزی که مشخص است، نقش برجسته روسیه در این ماجراست. مداخلۀ نظامی روسیه - که از 2015 برای نجات دولت بشار آغاز شد، با وجود متحدی چون ایران دست بالا را به روسیه داد. روسیه از اشتباهات محاسباتی ایالات متحده و بیمیلی اتحادیه اروپا برای درگیری در این موضوع به نفع خویش استفاده کرد. سیاستهای ایالات متحده نیز، به رغم تهدیدهای دونالد ترامپ چندان واضح نیست. هفته گذشته، پوتین میزبان گفتوگوهایی میان رؤسای جمهور ایران و ترکیه در سوچی بود. در این اجلاس پوتین همراه با بشار اسد مقابل دوربینها ظاهر شد. کمی قبل از آن، روسیه گفتوگوهایی را با گروههای اپوزیسیون در آستانۀ قزاقستان برگزار کرد. سازمان ملل و قدرتهای غربی در این گفتوگوها کاملاً به حاشیه رانده شدند. این رخدادها نشان از تغییر صحنۀ جهانی دارد.
گاردین با اشاره به ممانعتهای پیشین دولت روسیه از دخالت سازمان ملل، به موضع اخیر این کشور و حمایت آن از سازمان ملل اشاره میکند. «جنگ هزینههای بسیاری دارد و اکنون روسیه برای باز سازی سوریه نیاز به کمکهای مالی فراوانی دارد و در این راه همراهی و تأیید سازمان ملل نقش برجستهای برای روسها بازی میکند.»
نویسنده مقاله در ادامه مدعی شد: رابطه میانه روسیه، ایران و ترکیه چندان هم واضح نیست. مسئله کردها همچنان با قوت سابق باقی مانده است و هر گفتوگویی دربارۀ «انتخابات آزاد» با دخالت قدرتهای خارجی صرفاً نمایشی است.
شش سال جنگ داخلی سوریه را به ویرانه بدل کرده است. وضعیت این کشور سخن تاسیتوس را به خاطر میآورد که گفت: «برهوتی را ایجاد میکنند و نامش را صلح میگذارند». تقریباً همۀ طرفها از «پیروزی» حرف میزنند. اما این جنگ به واقع هیچ «پیروزی» نداشت. در این جنگ تقریباً نیم میلیون نفر کشته و میلیونها نفر آواره شدند. صلح پایدار تنها زمانی فرا میرسد که تمام سوریها بتوانند فرایند انتخابات، همچنین نمایندگان خویش را آزادانه انتخاب کنند.
شش سال جنگ داخلی سوریه را به ویرانه بدل کرده است. وضعیت این کشور سخن تاسیتوس را به خاطر میآورد که گفت: «برهوتی را ایجاد میکنند و نامش را صلح میگذارند». تقریباً همۀ طرفها از «پیروزی» حرف میزنند. اما این جنگ به واقع هیچ «پیروزی» نداشت. در این جنگ تقریباً نیم میلیون نفر کشته و میلیونها نفر آواره شدند. صلح پایدار تنها زمانی فرا میرسد که تمام سوریها بتوانند فرایند انتخابات، همچنین نمایندگان خویش را آزادانه انتخاب کنند.
دیدگاه تان را بنویسید