گروگانگیری ۴۰ هزار دلاری مرد افغان در تهران

چهار مرد از اتباع کشور افغانستان که هموطنان خود را می‌ربودند و با شکنجه‌هایی خشن از خانواده‌های آنها اخاذی می‌کردند دستگیر شدند.

به گزارش سایت جنایی، نماینده سفارت افغانستان اوایل آبان امسال به دادسرای امور جنایی تهران رفت و وقتی مقابل بازپرس عظیم سهرابی در شعبه نهم دادسرای امور جنایی نشست، درباره دلیل مراجعه خود گفت به خاطر یکی از اتباع کشور خود به دادسرا  مراجعه کرده است که ربوده شده و خانواده او در افغانستان نگران هستند و از طریق سفارت خواهان پیگیری موضوع شده‌اند.

این دیپلمات در توضیح ماجرا گفت: «چند روز قبل خانواده مردی به نام مراد از هموطنانم به سفارت خبر دادند او که به صورت غیرقانونی برای کار به ایران آمده بود ربوده شده است. به گفته آنها، آدم‌ربایان درخواست 40 هزار دلار کرده و با ارسال عکس و فیلم‌هایی از شکنجه مراد، خانواده او را تحت فشار قرار داده‌اند تا پول را پرداخت کنند و حتی تهدید کرده‌اند او را می‌کشند.»

دیپلمات  افغان فیلم‌هایی را هم به عنوان مدارک شکایت به بازپرس داد که در یکی از فیلم‌ها آنها قسمتی از گوش گروگان را با قیچی می‌برند.

از آنجا که خانواده مرد ربوده‌شده در افغانستان زندگی می‌کردند و امکان آمدن به ایران نداشتند، از طریق سفارت خواهان پیگیری سرنوشت او و انجام اقدامات لازم برای آزادی‌اش شده بودند.

با ثبت شکایتی که نماینده سفارت مطرح کرده بود بازپرس عظیم سهرابی پرونده را در اختیار ماموران اداره یازدهم پلیس قرار داد و دستور تحقیقات را برای بررسی این شکایت صادر کرد تا ماموران اداره ویژه آدم‌ربایی پلیس آگاهی تهران وارد عمل شدند. در تحقیقات اولیه مشخص شد خانواده مرد ربوده‌شده چهار هزار و ۵۰۰ دلار بابت پیش‌پرداخت از طریق یک صرافی برای آدم‌ربایان پول واریز کرده‌اند. بررسی‌ها حکایت از آن داشت که دلارها از طریق یک صرافی در ترکیه برداشت شده است. به این ترتیب، امکان ردیابی متهمان در این شاخه از تحقیقات به بن‌بست رسید.

در ادامه تحقیقات کارآگاهان، این فرضیه قوت گرفت که آدم‌ربایان به احتمال زیاد گروگان و خانواده او را می‌شناختند و از توانایی آنها در پرداخت پول مطمئن هستند، به همین دلیل وقتی خانواده از پرداخت پول خودداری کردند خشونت به خرج دادند و علاوه بر کتک زدن مراد، بخشی از گوش گروگان خود را هم جلوی دوربین قیچی کرده بودند تا به درخواست ۴۰ هزار دلاری‌شان برسند. با قوت گرفتن این فرضیه، بستگان و آشنایان مرد ربوده‌شده تحت بررسی قرار گرفتند.

در نهایت مشخص شد بین بستگان مراد، مرد جوانی به نام مظفر وجود دارد که رابطه خوبی هم با گروگان داشته اما موضوعی که توجه تیم تحقیق را به خود جلب کرد تغییر اوضاع مالی مظفر بود؛ بررسی‌های بیشتر نشان داد چند روز بعد از آدم‌ربایی مبلغی به حساب او واریز شده و وضع مالی‌اش به شکل واضحی بهتر شده است. بنابراین تحقیقات روی او متمرکز شد و پلیس در استعلام سوابق این مرد افغانستانی دریافت او چند سال قبل به دست پلیس امنیت ایران بازداشت شده بود. اتهامی که باعث بازداشت او شده بود همدستی در ربودن یکی از هموطنانش بود. همین موضوع احتمال دخالت مظفر در این پرونده آدم‌ربایی را هم پررنگ کرد. وقتی مظفر زیر ذره‌بین کارآگاهان اداره یازدهم قرار گرفت، ظاهر امر این‌طور بود که او به عنوان کارگر ساختمانی در تهران مشغول کار است. بنابراین پس از هماهنگی با بازپرس نهم جنایی، افسر پرونده در پوشش مدیر یک پروژه ساختمان‌سازی بزرگ در شمال تهران و با این بهانه که برای کارهای ساختمانی نیاز به کارگر دارد و یکی از همکارانش او را معرفی کرده است، با مظنون پرونده قرار ملاقات گذاشت. اما درست روزی که افسر پرونده با مظفر قرار ملاقات داشت، تماسی با آن سروان پلیس آگاهی گرفته شد و خبر دادند همسر باردارش برای وضع حمل راهی بیمارستان شده است. افسر پلیس که در حال انجام ماموریت بود با اینکه نگران وضع همسر و فرزندش بود، ماموریتی را که در آن بود ادامه داد چون احتمال داشت مظفر از موضوع بو ببرد و تنها سرنخی را که در رسیدن به گروگان داشت از دست بدهد. بنابراین افسر جوان به‌جای حضور در بیمارستان راهی محل قرار با مظفر شد. علاوه بر آن در صورتی که مظنون به موضوع شک نمی‌کرد و در حالی که تمامی مدارک تایید می‌کرد در ماجرای آدم‌ربایی خشن نقش دارد، هرگونه تاخیر در دستگیری، ممکن بود به قیمت جان گروگان تمام شود.

در نهایت مظفر سر قرار بازداشت شد اما در تحقیقات اولیه اظهارات ضدونقیضی کرد تا خود را بی‌گناه جلوه دهد.

او ابتدا منکر آدم‌ربایی شد اما در ادامه تحقیقات ادعای عجیبی کرد و در جملاتی کوتاه گفت مرد گروگان خودش در این آدم‌ربایی نقش داشته است و همین کافی بود تا دم به تله بدهد و مجبور شود محل نگهداری مراد و مخفیگاه همدستانش را برملا کند.

با اعتراف متهم، بلافاصله یکی از تیم‌های عملیات کارآگاهان اداره یازدهم پلیس آگاهی راهی محل در محدوده خیابان خاوران شدند و با وجود مقاومت آدم‌ربایان،‌ آنها را بازداشت کردند. در ادامه مرد گروگان که در کارگاهی دست‌و‌پابسته نگهداری می‌شد خونین و زخمی، چهار روز پس از اعلام شکایت و تشکیل پرونده، از اسارت و شکنجه هموطنان خشن خود آزاد شد.

سه متهم دستگیرشده که در مقابل مدارک و شواهد پلیسی قرار گرفته بودند به آدم‌ربایی ۴۰ هزار دلاری اعتراف کردند. اما بررسی‌ها نشان داد گروگان آزادشده تنها طعمه اعضای باند افغانستانی نبوده است. در مراحل بعدی تحقیقات پلیسی کارآگاهان از موبایل‌ها و شبکه‌های اجتماعی‌ای که متهمان در گوشی‌هایشان داشتند پی بردند چند مرد افغانستانی دیگر هم از سوی این باند ربوده شده بودند. مدارک موجود نشان داد آنها بعد از دریافت مبالغ درخواستی آزاد شده‌اند. همچنین بررسی سرنوشت‌شان حاکی از آن بود که به ادارات پلیس شهرستان‌های اطراف تهران مراجعه کرده و از ربودن‌شان به دست هموطنان خود خبر داده بودند. دیگر قربانیان در اظهارات‌شان که در پرونده‌ها موجود بود گفته بودند گروگانگیران آنها را در کارگاهی نگهداری کرده و با انتشار فیلم شکنجه قربانیان از خانواده‌های آنها اقدام به اخاذی کرده و در یک مورد ۱۵ هزار دلار اخاذی کرده بودند. در حال حاضر  با توجه به شیوه و شگرد ربایش قربانیان و اخاذی اعضای این باند، تحقیقات برای برملا شدن راز آدم‌ربایی‌های احتمالی دیگر اعضای این باند که همگی افغانستانی هستند ادامه دارد.

همچنین مظفر به عنوان مغز متفکر و سردسته اعضای باند اخاذی، متهم است  که نقشه آدم‌ربایی و گروگانگیری فامیل و هموطنان خود را طراحی کرده است. او در بازجویی‌های بعدی در جواب این سوال که چه مدت است نقشه آدم‌ربایی را در سر داشته گفت: «تاریخ دقیق آن را یادم نمی‌آید، اما دو ماهی می‌شد که تصمیم گرفته بودیم آخرین گروگان را بدزدیم.»

بنا بر این گزارش، تحقیقات در‌این‌باره همچنان ادامه دارد.