واشنگتن‌پست: اختلافات بر سر ایران، جی‌دی ونس را به هدف حملات جمهوری‌خواهان تبدیل کرد

واشنگتن پست نوشت: در حالی که جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا، خود را برای تصمیم‌گیری درباره برنامه‌های انتخاباتی‌اش در سال ۲۰۲۸ آماده می‌کند، با موجی از حملات آنلاین از سوی داخل حزب جمهوری‌خواه مواجه شده است؛ حملاتی که متحدان او می‌گویند به نظر می‌رسد بخشی از یک تلاش هماهنگ برای ضربه زدن سیاسی به او باشد.

به گزارش «انتخاب»؛ در ادامه این مطلب آمده است: منتقدان او شعار «Never Vance» (هرگز ونس) را مطرح کرده‌اند و به‌ویژه طی هفته گذشته شبکه‌های اجتماعی را با حملات علیه او پر کرده‌اند. از جمله ادعا کرده‌اند که ونس به دلیل تلاش برای مذاکره درباره توافق صلح با ایران، «صلاحیت» معاونت ریاست‌جمهوری را ندارد.

آنها همچنین بدون ارائه مدرک ادعا کرده‌اند که ونس در حال اتخاذ تصمیم‌های سیاستی‌ای است که مورد حمایت دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، نیست. برخی او را با باراک اوباما، رئیس‌جمهور پیشین آمریکا و سناتور برنی سندرز از ورمونت مقایسه کرده‌اند.

خصومت علنی و پایدار علیه ونس از سوی اعضای حزب خودش، از نظر شدت و همچنین زمان‌بندی، با حملاتی که معاونان رئیس‌جمهور در دهه‌های اخیر تجربه کرده‌اند متفاوت است؛ زیرا این اتفاق تنها دو سال پیش از آن رخ می‌دهد که جمهوری‌خواهان نامزد اصلی خود برای انتخابات ریاست‌جمهوری بعدی را انتخاب کنند.

به گفته متحدان و منتقدان ونس، این وضعیت ناشی از نقش محوری شبکه‌های اجتماعی در سیاست امروز و همچنین اهمیت بالای جانشینی ترامپ است.

تیم سیاسی ونس حملات شبکه‌های اجتماعی و تأثیر آنها بر رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه را کم‌اهمیت می‌داند. یکی از متحدان نزدیک او به واشنگتن‌پست گفت که آنها معتقدند بسیاری از این حملات خودجوش نیستند.

این فرد و دو مشاور دیگر ونس که درباره راهبرد داخلی او صحبت کردند، به شرط ناشناس ماندن اظهارنظر کردند.

متحدان ونس این حملات را به دقت دنبال می‌کنند، اما معتقدند این انتقادها در نهایت این پیام را به پایگاه محافظه‌کار منتقل می‌کند که جمهوری‌خواهان سنتی و مخالفانی که آنها را «نومحافظه‌کار» می‌نامند، از ونس متنفرند؛ موضوعی که به گفته آنها ممکن است جایگاه او را در انتخابات مقدماتی جمهوری‌خواهان تقویت کند.

استیو کورتس، مفسر محافظه‌کار حامی ونس، گفت: «صداهای بلندِ جریان سیاسی مستقر در واشنگتن یک هیاهوی آنلاین ایجاد کرده‌اند، اما آنها به هیچ‌وجه نماینده دیدگاه غالب رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه نیستند.»

ونس که جریان سیاسی‌اش پوپولیستی و منتقد جنگ‌های خارجی است، همچنان در نظرسنجی‌های مربوط به انتخابات مقدماتی جمهوری‌خواهان در سال ۲۰۲۸ پیشتاز است.

با این حال، مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا که مورد حمایت بسیاری از جمهوری‌خواهان سنتی‌تر و طرفدار تجارت است، در ماه‌های اخیر پیشرفت‌هایی داشته است؛ هرچند روبیو گفته اگر ونس نامزد شود از او حمایت خواهد کرد.

مخالفت با ونس در حزب جمهوری‌خواه از مدت‌ها پیش وجود داشت؛ حتی پیش از آنکه ترامپ او را به‌عنوان معاون خود انتخاب کند.

در آن زمان، برخی اهداکنندگان جمهوری‌خواه و رسانه‌های محافظه‌کار از ترامپ خواسته بودند به جای ونس، روبیو یا داگ بورگام (وزیر کنونی کشور آمریکا) را انتخاب کند.

نظرسنجی‌ها میان جمهوری‌خواهان نشان می‌دهد محبوبیت ونس در میان اعضای حزب تقریباً هم‌سطح محبوبیت ترامپ است.

انتقادهای شدید از ونس، عمدتاً به دلیل دیدگاه‌های سیاست خارجی او، از آغاز دوره دوم ریاست‌جمهوری ترامپ فراز و فرود داشته است.

نخستین موج بزرگ حملات در پاییز شکل گرفت؛ زمانی که نومحافظه‌کاران و فعالان حامی اسرائیل، ونس را به دلیل همدلی با افرادی که درباره رابطه آمریکا و اسرائیل تردید داشتند، به «یهودستیزی» متهم کردند.

موج جدید حملات پس از حضور سه‌ساعته ونس در پادکست معروف جو روگان در ۱۵ ژوئیه شدت گرفت.

ونس در آن برنامه خود را یک «میانه‌روی منطقی» در بحث درباره رابطه آمریکا و اسرائیل معرفی کرد.

او همچنین به گزارش اخیر مجله تایم درباره یک عملیات نفوذ آنلاین طرفدار اسرائیل اشاره کرد که توسط یکی از مقام‌های سابق کارزار انتخاباتی ترامپ اداره می‌شد. ونس گفت در این چارچوب، توسط افراد پول‌گرفته به شکل «غیرصادقانه» مورد حمله قرار گرفته است.

ونس به روگان گفت: «پاسخ من این است: خب، به جهنم بروید. من کاری را انجام می‌دهم که باید برای مردم آمریکا انجام دهم. من اول از همه نماینده آمریکایی‌ها هستم.»

محافظه‌کاران حامی اسرائیل واکنش شدیدی نشان دادند.

تحلیل واشنگتن‌پست از پست‌های فعالان محافظه‌کار در شبکه X نشان داد که انتقاد از ونس بلافاصله پس از حضور او در پادکست روگان افزایش یافت.

افرادی مانند: بن شاپیرو، مارک تیِسن، باتیا اونگار-سارگون، و همچنین برخی چهره‌های راست‌گرای آنلاین و کاربران ناشناس X، حملات علیه او را افزایش دادند.

برخی از حساب‌هایی که اعلام کرده بودند در سال ۲۰۲۸ با ونس مخالفت و از روبیو حمایت خواهند کرد، نشانه‌هایی داشتند که احتمالاً متعلق به رأی‌دهندگان آمریکایی نیستند و در کشورهای دیگر قرار دارند.

یکی از متحدان نزدیک ونس گفت: «برای هر کسی با ضریب هوشی بالاتر از ۷۰ روشن است که این موج حملات کاملاً غیرواقعی و احتمالاً تا حدی هماهنگ‌شده است.»

او افزود: «این افزایش حملات آنلاین در هیچ داده‌ای که تصویر ونس نزد رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه را نشان دهد، منعکس نشده است؛ محبوبیت او همچنان دقیقاً مشابه محبوبیت رئیس‌جمهور ترامپ است.»

سخنگوی معاون رئیس‌جمهور گفت تمرکز اصلی ونس «مبارزه برای اجرای دستور کار رئیس‌جمهور و کسب موفقیت برای مردم آمریکا» است و او نگران شبکه‌های اجتماعی نیست.

حامیان ونس نیز به‌صورت علنی در برابر برخی حملات واکنش نشان داده‌اند.

جان شوِپ، مشاور ارشد در American Principles Project و از حامیان ونس، نموداری در X منتشر کرد که نشان می‌داد محبوبیت ونس میان جمهوری‌خواهان با وجود یک «عملیات ضد ونس» ثابت مانده است.

او گفت پاسخ‌های زیادی از حساب‌هایی دریافت کرده که او را دنبال نمی‌کردند اما به سرعت به پستش حمله کردند.

شوپ گفت: «فکر می‌کنم فصل انتخابات مقدماتی زودتر شروع شده است؛ حتی پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای امسال.»

او افزود: «آنها تلاش می‌کنند شکاف ایجاد کنند و ونس را از رئیس‌جمهور جدا کنند.»

تمرکز شدید بر معاون رئیس‌جمهور امری غیرمعمول است.

مایک پنس، معاون اول ترامپ در دوره نخست، تا هفته‌های پایانی دولت با حملات شدید جمهوری‌خواهان مواجه نشد؛ زمانی که ترامپ و حامیانش او را به دلیل خودداری از تلاش برای تغییر نتیجه انتخابات ۲۰۲۰ سرزنش کردند.

پیش از آن، پنس در میان جمهوری‌خواهان محبوب بود و کمتر چهره محافظه‌کاری آشکارا علیه او موضع می‌گرفت.

در دوره معاونت ریاست‌جمهوری کامالا هریس نیز نگرانی‌هایی درباره جانشینی وجود داشت؛ اما انتقادها بیشتر درباره توانایی مدیریتی، محبوبیت پایین و قابلیت انتخاباتی او بود.

تفاوت اصلی این است که ونس اکنون با یک شورش علنی ایدئولوژیک از سوی چهره‌های مهم جریان محافظه‌کار روبه‌رو است.

مارک شورت، رئیس دفتر سابق پنس در کاخ سفید، گفت حملات علیه ونس بسیار شدیدتر از چیزی است که پنس تقریباً چهار سال تجربه کرد.

به گفته او، پنس در تمام دوره معاونت خود مراقب بود هیچ فاصله‌ای میان خود و ترامپ نشان ندهد.

اما ونس درباره جنگ ایران گاهی دیدگاه متفاوتی نشان داده است.

ترامپ نیز تأیید کرده که ونس از نظر فلسفی درباره ایران «کمی متفاوت» از اوست و شاید «کمتر مشتاق رفتن به سمت جنگ» باشد؛ هرچند ونس علناً از تصمیم‌های ترامپ حمایت کرده است.

شورت گفت: «تفاوتی که در تیم فعلی وجود دارد این است که آنها اختلافات سیاستی خود را آشکارتر کرده‌اند. بنابراین طبیعی است که وقتی چنین کاری می‌کنید، بررسی و فشار بیشتری ایجاد شود.»