مقاومت به معنای ادامه جنگ نیست / گاهی عالی‌ترین شکل مقاومت در مذاکره متجلی می‌شود

محمدجواد حق‌شناس با روزنامه اعتماد گفت‌وگو کرده است. 

به گزارش اعتماد، بخش‌هایی از این گفت‌وگو را می‌خوانید؛ 

•  جنگی که علیه ایران شکل گرفت، به ‌شدت نابرابر و نامتوازن بود. اما ایران با اتکا به چند مولفه اصلی توانست در برابر آن بایستد: نخست، موقعیت ژئواستراتژیک، دوم، پشتوانه تمدنی و روحیه تاریخی مقاومت؛ سوم، فرماندهی و مدیریت نظامی و نهایتا انسجام و آمادگی مردم.
• دشمن تصور می‌کرد با شهادت فرماندهی کل قوا و فرماندهان نظامی و اطلاعاتی رده بالا می‌تواند ظرف دو هفته کار ایران را تمام کند. برنامه ابتدایی دشمن همین بود. اما در عمل نه‌‌تنها این اتفاق نیفتاد، بلکه ایران توانست ضربات جدی و موثری هم به اسراییل و امریکا و هم به متحدان منطقه‌ای‌شان وارد کند.
•  امروز ایران به خاطر شهدای جنگ و به خاطر کودکان میناب و سایر قربانیان جنگ باید پیشرفت، توسعه و مردمسالاری را در آغوش بکشد. این خواسته شهدای جنگ و عموم مردم ایران است.
•  روایت‌های مطلوبی از ایران در برابر تجاوزات اسراییل و امریکا پیش روی جهانیان ارائه شد. کار به جایی رسید که امواج مردمی در کشورهای همسایه مانند عراق، ترکیه، پاکستان، هندوستان، افغانستان و حتی کشورهای عربی که مورد هدف موشک‌های ایرانی قرار داشتند شکل گرفت و به نفع ایران وارد عمل شد.
• ایران هرگز کشور جنگ طلبی نبوده و همواره مورد تهاجم جنگ طلبان قرار داشته است. مطالعات تاریخی هم نشان می‌دهد، ایران در 6 سده گذشته هرگز تجاوزی به کشورهای همسایه نداشته است. تمام تجربیات ایران در این بازه زمانی از جنگ یک رویکرد دفاعی بوده است.
• ما می‌خواستیم از وقوع جنگ جلوگیری کنیم. اما ساختار سیاسی امریکا تحت نفوذ منطق و اقتدار نظامی اسراییل قرار گرفته بود. عملا امریکا در مسیر جنگ اسراییل قرار گرفت و عملا زیر سیاست‌ها و نقشه‌های جنگ‌طلبانه اسراییل رفت که این موجب شد جنگ ناگزیر شود.
• بخش بزرگی از افکار عمومی جهان، ازجمله بخش زیادی از مردم امریکا و منطقه، این جنگ را نمی‌پذیرند و مخالف آن هستند. این مقاومت و مخالفت جهانی از اهمیت بالایی برخوردار است.
• معنای مقاومت این نیست که جنگ ادامه پیدا کند. گاهی اوقات عالی‌ترین شکل مقاومت در مذاکره متجلی می‌شود. مقاومت یعنی حفظ استقلال و عدم تسلیم شدن در برابر خواسته‌های دشمن. البته باید همواره آماده مذاکره باشیم، حتی مذاکره مستقیم با دشمن.
• هیچ جنگی تا ابد پایدار نمی‌ماند و اساسا جنگ‌ها رخ می‌دهند تا کشورها به سمت صلح حرکت کنند. جنگ باید به صلح منجر شود. ایران باید با قدرتمندی و شجاعت در مذاکرات حضور پیدا کند، باید کاملا آگاه به شرایط خود، شرایط دشمن، واقعیت‌های بین‌المللی و محدودیت‌های منطقه‌ای باشیم.
• هدف نهایی ما باید تضمین امنیت، آبادی و سرافرازی ایران در آینده باشد. ما باید آینده‌ای امن و پایدار برای کشور بسازیم، نه چیزی کمتر.
• مهم‌ترین مساله در این شرایط حمایت همه‌جانبه ملی و مردمی از تیم مذاکره ‌کننده است. باید این تیم را در شرایطی قرار بدهیم که بتوانند با اعتماد به ‌نفس، هوشمندی و بدون دغدغه به مذاکرات ادامه دهند. این حمایت، عامل موفقیت ما در پایان دادن به جنگ و رسیدن به صلح خواهد بود.