ارمکی: اگر توافق صورت گیرد ایرانیان یک نه بزرگ به رادیکالیسم و تندروی گفته‌اند / همانطور که با آمریکا جنگیدیم باید با این کشور ارتباط هم داشته باشیم

 تقی آزادارمکی، تحلیلگر سیاسی و جامعه شناس با روزنامه اعتماد گفت‌وگو کرده است. 

به گزارش اعتماد، بخش‌هایی از این گفت‌وگو را می‌خوانید؛ 

• یکی از ظرفیت‌هایی که طی دهه‌های اخیر کمتر به آن توجه شده بود، این بود که برخی افراد و گروه‌های رادیکال تلاش کردند میان ایران و حاکمیت، تفاوت و تعارضی ایجاد کنند. این مفهوم به گوشه‌های ناخودآگاه جمعی جامعه پرتاب شد و مخالفان جمهوری اسلامی و رسانه‌های فارسی‌زبان ماهواره‌ای روی این مفهوم مانور کردند. 
• امروز شاهد نوع دیگر از اندیشه‌ورزی میان متفکران ایرانی هستیم. از عبدالکریم سروش گرفته تا عبدالکریمی، ابوذری و... نوع دیگری از کنشگری فکری را در جامعه ترویج می‌کنند. 
•  ایران را با توجه به آینده‌اش باید تصویرسازی کرد نه بر اساس یک گذشته‌گرایی ارتجاعی.
• پس از انقلاب57، جمعیتی از ایرانیان جدا افتادند که همواره نجوای میهن و وطن داشتند اما صدای آنها شنیده نمی‌شد. رخدادهای اخیر باعث شد جمهوری اسلامی با صورت‌بندی جدیدی روبه رو شود. این افراد پیدا شدند و فعالیت آنها دیده شد. نجوای میهن‌دوستی آنها بازتاب پیدا کرد و مورد احترام قرار گرفت. جامعه امروز می‌گوید فردای بحران، نمی‌خواهد دوباره تزاحمی میان ایران و ایدئولوژی حاکم شکل بگیرد. باید یک فهم جدیدی از ایران وجود داشته باشد و مبتنی بر آن افراد صورت‌بندی شوند. 
• موضوع مهم برای ایرانیان اصل زندگی است. ایرانیان می‌خواهند آسوده زندگی کنند. در سال‌های پس از انقلاب هرچند تلاش‌های بسیاری برای رشد کشور و افزایش امکانات صورت گرفت، اما سیاستگذاران فراموش کردند همه این امکانات و ظرفیت‌ها باید در مسیر زندگی مردم به کار گرفته شوند. 
• ایران فارغ از توافق یا عدم توافق وارد عصر تازه حیات خود شده است. نباید فکر کرد اگر توافقی صورت گیرد این عصر تازه آغاز می‌شود و اگر توافق نشود حیات تازه ایرانیان متوقف می‌شود. 
•  مردم ایران صلح‌طلبند و از تنازع گریزانند. اگر توافق صورت گیرد، ایرانیان یک نه بزرگ به رادیکالیسم و تندروی گفته‌اند.
• ما یک دولت جدید در ایران داریم که خود را پاسخگو می‌داند. هر دولتی در ایران حکومت می‌کرد یک دولت سایه داشت که با حاکمیت همراه بود و علیه دولت رسمی فعالیت می‌کرد. این روند با حضور دولت پزشکیان تغییر پیدا کرد. پزشکیان به اندازه‌ای با حاکمیت همراهی کرد که منافع ملی را در عالی‌ترین سطح محقق کند. 
• حضور حکومت در عرصه فرهنگ و سیاست و اقتصاد اتفاق غلطی بود؛ امروز سیاستگذاران و تصمیم‌سازان متوجه شده‌اند این روند باید اصلاح شود. به نظرم فردای ایران به سمت همان ضرورت‌ها می‌رود که پیش‌نیاز توسعه و دموکراسی هستند. 
• ایران باید علی‌رغم همه تعارضات با دنیا ارتباط داشته باشد. ما همانطور که با امریکا جنگیدیم باید با این کشور ارتباط هم داشته باشیم و منافع خود را تامین کنیم. جنگ عامل این تحولات است.