فرزاد آشوبی: باخت تراکتور تقصیر بیرو و شجاع نبود/ با تورنمنت شش ‌جانبه نماینده ایران در لیگ نخبگان معرفی شود

همان‌طور که روز گذشته در خبری اختصاصی اعلام کردیم و به تدریج رسانه‌های دیگر هم آن را تایید کردند، برگزاری لیگ برتر منتفی شده و حالا باید تصمیمات مهمی در مورد نحوه معرفی نمایندگان ایران در مسابقات آسیایی گرفته شود.

به گزارش روزنامه اعتماد، از سمت دیگر برنامه تیم ملی هم تقریب قطعی شده و ملی‌پوشان با یک اردوی داخلی و سپس یک اردوی خارجی که از ده روز آخر اردیبهشت آغاز می‌شود (همان‌طور که دیروز اعلام کردیم) خودشان را به جام جهانی خواهند رساند. در این بین بعد از گذشت بیش از 40 روز یک تیم فوتبال باشگاهی ایران به میدان رفت؛ تراکتور که بعد از مدتی طولانی دوری از رقابت‌ها و با تنها سه، چهار روز تمرین و طی مسیری چهل ساعته به عربستان رسیده بود مقابل شباب‌الاهلی با نتیجه سنگین سه بر صفر شکست خورد تا تنها نماینده باقی‌مانده ایران از رقابت‌های آسیایی هم حذف بشود.  برای بررسی مجموع این اتفاقات با فرزاد آشوبی، پیشکسوت فوتبال کشورمان و از مربیان فعلی به گفت‌وگو پرداختیم. آشوبی در مورد نحوه معرفی نمایندگان ایران به رقابت‌های آسیایی قائل به برگزاری تورنمنت شش جانبه است و از همه تیم‌ها می‌خواهد توجه بیشتری به شرایط کشور داشته باشند. آشوبی که سابقه بازی در تراکتور را در کارنامه دارد در مورد شکست این تیم نیز با تاکید روی شایستگی نماینده ایران برخلاف برخی هواداران و کارشناسان، بیرانوند و شجاع خلیل‌زاده را مقصر این باخت معرفی نکرد. 

   ‌آقای آشوبی! اکنون مجموعه‌ای از مسائل پیچیده در حوزه فوتبالمان وجود دارد؛ از نحوه برگزاری لیگ گرفته تا چگونگی آماده‌سازی تیم ملی و این‌گونه مسائل. سه‌شنبه شب یک بازی بسیار مهم در لیگ نخبگان داشتیم که متاسفانه آن را از دست دادیم. تراکتور سنگین باخت! اگر موافق باشید، از تراکتور شروع کنیم. آیا این امکان وجود داشت تیمی که چهل و چند روزی تمرین نکرده و در شرایط بلاتکلیفی بود، بتواند نتیجه بگیرد؟ یا این نتیجه از قبل قابل پیش‌بینی بود؟

حقیقت این است که فوتبال و موفقیت یک تیم به متغیرهای زیادی نیاز دارد و تراکتور، نماینده شایسته فوتبال کشورمان، بخش بزرگی از این متغیرها را در این فرصت چهل و چند روزه از دست داده بود. البته تقصیری هم متوجه باشگاه و تیم تراکتور نبود. به نظر من، شرایط خاصی که به وجود آمد، ضربه بزرگی به تراکتور زد و آنچه در بازی سه‌شنبه مشاهده شد ناشی از این وضعیت بود. به شخصه فکر می‌کنم اگر تراکتور در شرایط نرمال با تیم شباب‌الاهلی روبه‌رو می‌شد، قطعا نتیجه دیگری می‌توانست رقم بخورد. درست است تراکتور هم عملکرد بدی از خودش نشان نداد، اما خب، شرایط تمرینات گروهی و در حال برگزاری مسابقات بودن بازیکن‌ها کاملا با آنچه به صورت انفرادی دنبال می‌شود، تفاوت‌های بزرگ و معناداری دارد.

  ‌برخی کارشناسان و هواداران تقصیرها را متوجه بیرانوند و شجاع خلیل‌زاده دانستند. از این جهت که این دو بازیکن هم احتمالا در جام جهانی قرار است فیکس بازی بکنند. عملکرد این دو بازیکن را به صورت مشخص چطور ارزیابی می‌کنید؟

نه، من به این شکل نگاه نمی‌کنم. درست است به هر حال خطایی که بیرانوند انجام داد بیرون محوطه جریمه شاید می‌توانست مقداری احتیاط بیشتری را لحاظ کند یا آن پنالتی که گرفته شد هم همین‌طور. واقعا اینها اتفاقات فوتبالی است. حالا موفقیت یا عدم موفقیت تراکتور در بازی مقابل شباب‌الاهلی را مربوط به این دو بازیکن بدانیم؟ نه! من موافق این بحث نیستم. به شکل کلی کاملا قابل پیش‌بینی بود که تراکتور هر چه از روند و جریان بازی بگذرد کار سخت‌تری خواهد داشت، به خاطر اینکه آنها مدت‌ها از تمرینات گروهی و بازی‌های رقابتی و مسابقات رقابتی دور بودند و این باعث شد به دقایق انتهایی که نزدیک شویم، کار را سخت کند. موردی که کاملا در بازی سه‌شنبه هم واضح بود و تیم حریف به ویژه در ۳۰ دقیقه پایانی بازی موقعیت‌های پرشماری را به دست آورد. به هر ترتیب من چنین نگاهی ندارم. بیرانوند همچنان فوق‌العاده بوده در طول سال‌های اخیر و حالا راجع به شجاع و در واقع عملکردش، یک مقدار شاید در جام جهانی ما از این بابت شرایط سخت‌تری را تجربه کنیم. می‌طلبد که روش بازی تیمی‌مان، استایل بازی تیمی‌مان به شکلی باشد که در آن بالاترین میزان بازدهی و کیفیت بازیکن‌ها نمود پیدا کند و نقاط ضعف در بازی بازیکن‌ها توسط سایرین پوشش داده شود.

  ‌بحث جام جهانی را که شما مطرح کردید مساله مهمی است. آمادگی بدنی بود یا هر چی برخی بازیکنان ضعیف ظاهر شدند. مثلا دانیال اسماعیلی‌فر که خب احتمالا در جام جهانی حاضر باشد، امیرحسین حسین‌زاده و مهدی ترابی، اینها یک در مقابل یک را مقابل بازیکن‌های نسبتا معمولی شباب‌الاهلی به راحتی جا می‌ماندند.

بخش بزرگی از این بازیکنانی که الان نام بردید، بیشترین مدل وظیفه آنها کار هجومی است. حالا دانیال را استثنا کنیم. من معتقدم در بازی فوتبال شما نمی‌توانید به یک بازیکن به شکل انفرادی صرف تکیه کنید. ممکن است آن بازیکن دچار اشتباه شود، ممکن است خستگی و ضربان بالا، او را لحظه‌ای از بازی خارج کند. اینجاست که مفهوم کار تیمی و در واقع فرمت تیمی برای پوشش این نقطه یا نقاط به وجود می‌آید و پررنگ می‌شود. من اعتقادی به این بحث ندارم. بازیکنان خوبی داریم. بازیکنان خوبی دارد تراکتور، ولی واقعا در بازی این تیم مقابل شباب‌الاهلی فاصله معناداری به لحاظ آمادگی بین این دو تیم دیده می‌شد، وگرنه به لحاظ کیفی معتقدم تراکتور کاملا می‌توانست تیمی باشد که در پایان بازی با شباب‌الاهلی سربلند از زمین بیرون بیاید.

  ‌بحثی که خیلی این چند روز مطرح شده و بلاتکلیفی‌اش همه تیم‌های لیگ برتر را کلافه کرده، برگزاری یا عدم برگزاری لیگ برتر است. روز گذشته باز آقای تاج گفتند که طی روزهای آینده قرار است اعلام شود درحالی که الان یک‌سری تیم دارند تمرین می‌کنند. از آن طرف طبق اطلاعاتی که به دست آوردیم، ۲۰ اردیبهشت می‌خواهند تیم را بفرستند ترکیه. یعنی ما حداکثر ۲۵ روز برای برگزاری لیگ فرصت داریم. این شرایط را چطور ارزیابی می‌کنید؟ اصلا می‌شود الان دیگر لیگ برگزار کرد؟

کاملا واضح است دیگر؛ شرایط عمومی کشورمان مشخص است. خود آقای تاج هم گفته که منتظر دستور نهادهای بالادستی هستند. اولین شاخصه و فاکتوری که می‌تواند تعیین‌کننده باشد، وجود یک شرایط طبیعی و به دور از ناامنی است. ما در حال حاضر با توجه به وضعیتی که کشورمان دارد، یک مقدار سخت است تصمیم‌گیری راجع به این موضوع، اما درنهایت یک معضل بزرگ ما داریم، آن‌هم تاریخی است که باید نمایندگانمان را به AFC معرفی کنیم. به نظر من این را باید به شکلی مدیریت کرد، یعنی الان ادامه لیگ عملا غیرممکن است. برگزاری لیگ با تمام تیم‌ها و طبق یک شرایط عادی، اصلا زمانبندی‌اش به ما این اجازه را نمی‌دهد، به ویژه که ما جام جهانی را داریم و برنامه‌های تیم ملی که اولویت مهمی است. من تنها چیزی که به ذهنم می‌رسد، آن‌هم برای اینکه عدالت به شکل نزدیک به واقعیت نه به تمام معنا قابلیت اجرا داشته باشد، برگزاری همان تورنمنت شش جانبه با شش تیم اول جدول است برای معرفی نماینده‌های ایران در رقابت‌های آسیایی، وگرنه هیچ راهکار دیگری فکر نمی‌کنم شدنی باشد در شرایط فعلی. این هم منوط به این است که شرایط کشورمان به شکلی باشد که اجازه برگزاری همین تورنمنت شش جانبه هم مقدور باشد. 

  ‌بعضی تیم‌ها گفته‌اند ما شرکت نمی‌کنیم در تورنمنت شش جانبه. مثلا با پرسپولیس که این‌قدر با ما اختلاف امتیاز دارد. به نظر می‌رسد یک مقدار سعه صدر تیم‌ها هم باید برود بالاتر دیگر در این شرایط.

واقعیت این است که در لیگی که ما سپری کردیم، هیچ کدام از تیم‌های مدعی همیشگی لیگ ما نتوانستند یک روند کم‌نوسان و سطح بالا را برای مدت طولانی حفظ کنند. همه آنها فراز و نشیب را تجربه کردند. به تناوب صدر جدول دچار تغییر شد و از این حیث به نظرم فاصله امتیازی که الان وجود دارد، واقعیت لیگ نیست و می‌تواند مجددا تغییر کند، به ویژه که ما هشت بازی تا پایان لیگ داریم و امتیازات زیادی می‌تواند شرایط را به‌طور کلی متفاوت جلوه دهد. من این ایده را نمی‌پسندم و همین‌طور که شما می‌گویید نیازمند همراهی و همکاری بیشتری است. باید حقیقت را درنظر بگیریم و بالا نشستن تیمی در حال حاضر به این معنا نیست که در پایان لیگ هم همین در واقع وضعیت محفوظ خواهد ماند. با توجه به نوسانی که تیم‌ها از خودشان نشان داده‌اند، من کماکان معتقدم برای معرفی نماینده‌ها، آن شش تیم بالای جدول روشی است. بازیشان، بازی کردن به روشی است که به عدالت نزدیک‌تر است. باز هم تاکید می‌کنم به معنای یک عدالت واقعی کامل نیست، صرفا به عدالت نزدیک‌تر است.

  ‌در مورد تیم‌های سقوط کرده چطور؟ بعضی‌ها می‌گویند فصل بعد را با ۱۸ تیم برگزار کنیم ولی سازمان لیگ گفت امکانش را نداریم. آیا منطقی است که ما دو تیم پایانی جدول فعلی را سقوط کرده درنظر بگیریم؟

نه، من این بحث را در مورد پایین جدول هم منتفی می‌دانم. اگر قرار بر این باشد که لیگ ما ادامه پیدا نکند، معتقدم باز هم پایین جدول هم می‌تواند یک تورنمنت متمرکز داشته باشد و باز هم به‌‌رغم اینکه عدالت به معنای واقعی خودش اجرا نخواهد شد، نزدیک‌تر به حقیقت است این مدل بازی که انجام خواهد شد. ما امروز در شرایط طبیعی نیستیم که انتظار داشته باشیم همه ‌چیز به شکل روتین و مشخص شده جلو برود. باید که از بخشی از خواسته‌های خودمان عبور کنیم. راهی غیر از این وجود ندارد.

  ‌تیم ملی چطور آقای آشوبی؟ آن هم هنوز متاسفانه لنگ در هواست و تکلیف حضورش را مشخص نمی‌کنند. البته به نظر می‌رسد شرکت می‌کنیم و این صحبت‌ها یک مقدار فضاسازی رسانه‌ای است. دو تا بازی دوستانه‌مان جلوی نیجریه و کاستاریکا را چطور ارزیابی کرده و فکر می‌کنید این روندی که برای آماده‌سازی درنظر گرفته شده به چه صورت کمک می‌کند به تیم ملی؟

در مورد حضور، معتقدم که باید حاضر باشیم. یعنی حتی شرایط نامناسبی که امروز با آن درگیر شدیم، نباید مانع برای حضور در جام جهانی باشد. امیدوارم که جمع‌بندی و تصمیم به این شکل باشد که تیم ملی ما حاضر باشد در مسابقات جام جهانی و به بهترین شکل هم این کار را انجام دهیم. اما اینکه حالا روندمان به چه صورت هست، باید بگویم در مقابل کاستاریکا فرمتی که تیم‌مان بازی کرد، فرمت صحیح‌تری بود با توجه به داشته‌هایی که دراختیار داریم و حقیقت فوتبالی که داشتیم. از این بابت خیلی به هر حال خوشحال و خوشبین بودیم. اما حقیقت این است که پارامترهای زیادی در آن مدل بازی ما گم شده بود و نمی‌توانستیم به بهترین شکل، آن فرمت مورد انتظار، آن سبک ایده‌آل را اجرا کنیم. اما در مقابله با کاستاریکا، بازی کردن تیم با چهار مدافع و دو هافبک خیلی به ما کمک کرد که اطمینان بیشتری را نسبت به دروازه خودی داشته باشیم و خیلی خوب با سرعت امیرحسین حسین‌زاده و همین‌طور پاس‌های فوق‌العاده و بازی مثلثی مهدی طارمی نزدیک به امیرحسین فرصت خلق کنیم. همین‌طور دو تا وینگرهای ما یعنی قلی‌زاده و محبی به عنوان دو بالی که دراختیار داشتیم، خیلی به ما قدرت عمل بیشتری دادند. من فکر می‌کنم این سبک از بازی مناسب خواهد بود برای ما در جام جهانی، چون اگر نیوزیلند را حریفی بدانیم که نزدیک به ما هست به لحاظ کیفی، دو حریف دیگر به لحاظ تجربه و کیفیت، دست بالاتری را نسبت به ما دارند و مهم است که ما بتوانیم فضاها را به بهترین شکل ببندیم، پوشش بدهیم، محدود کنیم و از کیفیت و خلاقیت و سرعت بازیکنانمان بتوانیم در زمان‌های لازم استفاده کنیم. من مدل بازی تیم ملی مقابل کاستاریکا را خیلی پسندیدم.

  ‌ ما نزدیک چهل و خرده‌ای روز لیگ تعطیل شده داشتیم. بازیکنان کاملا از شرایط بازی به دور بودند. یک‌سری لژیونر داریم که دارند بازی می‌کنند و تکلیف‌شان مشخص است. در مورد دعوت از بازیکنان داخلی برای جام جهانی چطور؟ آقای قلعه‌نویی صحبت کردند و گفتند یک‌سری شرایط خاص حاکم بر کشور باعث شد مجبور شویم تعدادی از بازیکنان را دعوت بکنیم. سردار آزمون هم یک‌سری حواشی داشت که شرایطش مشخص نیست. آیا منطقی است که ما براساس کیفیت چهل و خرده‌ای روز قبل بازیکنان را دعوت بکنیم یا بهتر است یک تعداد خیلی زیادی بازیکن در یک اردوی متمرکز دعوت بکنیم و یک‌سری‌ها را بعد خط بزنیم؟

من فکر می‌کنم ما به لحاظ زمانبندی این فرصت را نداریم که تعداد زیادی بازیکن دعوت کنیم و آنها را در یک اردوی متمرکز بسنجیم. کیفیت گذشته بازیکن‌ها از دست نخواهد رفت، صرفا ممکن است آمادگی بدنی آنها آن کیفیت موردنظر نباشد، آن‌هم باتوجه به زمانی که تا جام جهانی داریم، به نظرم نقیصه‌ای است که کاملا قابل برطرف شدن است و در دسترس. پس با درنظر گرفتن این موضوع، آنچه دارد اتفاق می‌افتد و نفراتی که دعوت می‌شوند را من شکل طبیعی و درست ساختن یک تیم می‌دانم.