علی صوفی: اینکه مقامات دولتی و افرادی مانند ظریف از دیپلماسی بگویند نه تنها ایراد ندارد بلکه باید مورد توجه قرار گیرد

 علی صوفی، فعال سیاسی اصلاح‌طلب با روزنامه اعتماد گفت‌وگو کرده است. 

به گزارش اعتماد، بخش‌های مهم این گفت‌وگو را در ادامه می‌خوانید؛ 

• ایران تجربه‌های گرانقدری از تجربه جنگ 8 ساله ایران و عراق داشت و تجربه جنگ 12 روزه نیز باعث شد تا ایران در جنگ رمضان با قدرت و صلابت بیشتری عمل کند.
• در عین حال ایران در زمینه مذاکره هم تجربیات بسیاری کسب کرده و یک دانش انباشت شده دارد.در جنگ 8 ساله یک نقطه عطف مهم وجود دارد و آن اینکه آیا بعد از فتح خرمشهر بهتر بود ایران جنگ را خاتمه داده و در اوج پیروزی آتش‌بس را به طرف مقابل دیکته کند یا اینکه رویکرد عاقلانه‌تر تداوم جنگ و پذیرش آتش‌بس پس از 8 سال بود؟ پس از آن هم ایران در مذاکرات پذیرش قطعنامه 598، مذاکرات برجام و دوران پس از آن تجربیات و دانش ارزشمندی را به دست آورد. در واقع ایران هم در حوزه میدان و هم در بخش دیپلماسی، تجربیات قابل‌توجهی اندوخته که می‌تواند از آن در راستای تامین منافع ملی بهره‌برداری کند.
• در شرایط فعلی هم ایران بیش از هر عامل دیگری به وحدت در درون و انسجام ملی نیاز دارد. ایجاد دو قطبی‌سازی‌های بیهوده و طرح دیدگاه‌های رادیکال درخصوص میدان و دیپلماسی نه تنها کمکی به حل مشکلات کشور نمی‌کند، بلکه باعث اتلاف ظرفیت‌های درونی ایران می‌شود.
• بزرگان دینی ما هم هر زمان امکان مذاکره و گفت‌وگو وجود داشت از آن استفاده می‌کردند و هر زمان که احساس می‌کردند، هنگامه و وقت جنگ و جهاد است به سمت آن می‌شتافتند. انسجام ملی و اتحاد عمومی نباید در سطح شعار و حرف باقی بماند و همه باید به آن پایبند باشند. در ایران دیدگاه‌های مختلف و رنگین‌کمانی از نظرات مختلف وجود دارد و باید اجازه داده شود بحث‌های مختلف در آن شکل بگیرد.
• اینکه مقامات دولتی و چهره‌های متخصصی مانند ظریف از ضرورت توجه به دیپلماسی و میدان در راستای منافع ملی کشور سخن بگویند، نه تنها ایرادی ندارد بلکه باید مورد توجه قرار بگیرد. بستن فضای بحث و نقد و مباحثه در کشور هیچ کمکی به نظام و مردم و کشور نمی‌کند. باید نظرات مختلف درخصوص نحوه پایان جنگ هر کدام مطرح شوند و نهایتا مسوولان ذی‌ربط در راستای منافع ملی از این دیدگاه‌های بهره‌مند شوند.
• بی‌شک شورای عالی امنیت ملی به ریاست رییس‌جمهور و بالاتر از آن رهبری انقلاب، ساختارهایی هستند که درخصوص نحوه خروج از جنگ می‌توانند تصمیم‌گیری و راهبری کنند. باقی افراد و جریانات هم هر کدام دلسوزانه می‌توانند و باید در این زمینه دیدگاه‌های خود را طرح کنند.