واکاوی گزینههای جانشینی اوسمار در پرسپولیس
وضعیت اوسمار در پرسپولیس به یک کلاف سردرگم تبدیل شده است.
پرسپولیس این روزها تیرهترین دوران خود را در بیست سال اخیر تجربه میکند.
به گزارش روزنامه اعتماد، شکست ناباورانه در هفته بیست و دوم مقابل خیبر خرمآباد در قلب تهران تنها یک باخت ساده نبود، سوت پایان رویاپردازیهای هوادارانی بود که تیمشان اکنون از ۷ بازی اخیر، ۵ شکست تلخ را در کارنامه ثبت کرده است! این نتایج فاجعهبار جایگاه تیم را در جدول بهشدت متزلزل کرده و سرخپوشان را نه تنها از کورس قهرمانی بلکه حتی از منطقه کسب سهمیه آسیایی هم دور کرده است. در این میان نام اوسمار ویرا بیش از هر زمان دیگری به عنوان مقصر ردیف اول شنیده میشود.
اما وضعیت اوسمار در پرسپولیس به یک کلاف سردرگم تبدیل شده است. این مربی برزیلی که حالا تنها مربی خارجی شاغل در لیگ برتر ایران است پس از باخت به خیبر صراحتا از تمایلش برای ماندن گفت. اما تحلیلگران معتقدند پشت این جملات یک استراتژی مالی و امنیتی نهفته است. به نظر میرسد اوسمار در انتظار اخراج از سوی باشگاه است تا بتواند تمام مبلغ قرارداد خود را به صورت کامل دریافت کند. از سوی دیگر شرایط منطقه و شایعات مربوط به خطرات درگیریهای نظامی انگیزهای مضاعف برای او ایجاد کرده تا با دریافت غرامت ایران را ترک کند. با این حال، مدیریت باشگاه پرسپولیس در بنبستی اخلاقی و مالی قرار گرفته است. برخلاف شایعات پیرامون اولتیماتوم هیاتمدیره فعلا قصدی برای برکناری او ندارد. دلیل این امر نه رضایت فنی بلکه وضعیت بحرانی خزانه باشگاه است. هزینه فسخ قرارداد اوسمار در این مقطع میتواند کمر تیم را بشکند. از این رو، مدیران ترجیح میدهند با حمایت ظاهری و تلاش برای یافتن راههای میانی فعلا با این مربی مدارا کنند.
با همه این تفاسیر مشخص است که مدیران باشگاه در صورت یک شکست دیگر نخواهند هزینه حمایت از اوسمار را بپردازند. بنابراین گزینههای جانشینی از همین حالا در ذهن مدیران باشگاه ردیف شدهاند.
اما در صورتی که فشار هواداران یا تداوم نتایج ضعیف منجر به قطع همکاری با اوسمار شود راهبرد باشگاه کاملا مشخص است: عبور از مربی خارجی و اعتماد به گزینه داخلی. با توجه به حذف از جام حذفی و عدم حضور در رقابتهای آسیایی، پرسپولیس تنها ۸ بازی در لیگ برتر پیش رو دارد و استخدام مربی خارجی در این مقطع فاقد توجیه اقتصادی و زمانی است. در ادامه به بررسی گزینههای احتمالی میپردازیم.
۱- یحیی گلمحمدی
گل محمدی جدیترین و محبوبترین گزینه میان هواداران است. او که در حال حاضر تیمی ندارد بهترین شناخت را از اسکواد فعلی پرسپولیس دارد. اما مشکل اصلی اینجاست که یحیی به ندرت تن به ریسکهای کوتاهمدت میدهد. بعید است او بخواهد اعتبار خود را در ۸ هفته پایانی و با تیمی که خودش نبسته به خطر بیندازد؛ مگر اینکه پیشنهادی با قرارداد بلندمدت و تضمینهای مدیریتی روی میز باشد. روز گذشته خبر رسید که یحیی گلمحمدی پیشنهاد باشگاه رقیب یعنی استقلال را رد کرده است.
۲- مهدی تارتار
تارتار همواره یکی از گزینههای سنتی نیمکت پرسپولیس بوده است. عملکرد او در گلگهر بار دیگر تواناییهای فنی او را اثبات کرده است. اما مانع بزرگ قرارداد فعلی اوست. جدایی تارتار از گلگهر در میانه فصل پروسهای پیچیده و هزینهبر برای پرسپولیس خواهد بود که شاید در شرایط فعلی مقدور نباشد. هرچند باید مدیریت افکار عمومی را هم در مورد تارتار در نظر گرفت.
۳- حسین عبدی
حسین عبدی به واسطه دانش فنی بالا و سالها حضور در ساختار تیمهای ملی پایه و پرسپولیس گزینهای است که میتواند به عنوان یک مربی موقت اما مقتدر وارد عمل شود. او از لحاظ اقتصادی کمهزینهترین گزینه است و میتواند نظم از دست رفته را به رختکن بازگرداند.
۴- کریم باقری
در میان کادر فنی فعلی و پیشین کریم باقری تنها کسی است که کاریزمای لازم برای جمع کردن تیم را دارد. با این حال مانع اصلی خودِ آقا کریم است! او بارها در مصاحبههایش تاکید کرده که تمایلی به نفر اول بودن و پذیرفتن مسوولیت سرمربیگری ندارد و ترجیح میدهد به عنوان نقش مکمل و مدیر تیم فعالیت کند.
۵- حمید درخشان
نام حمید درخشان هم در برخی رسانهها شنیده میشود اما واقعیت این است که او از حمایت سکوها برخوردار نیست. تجربههای قبلی حضور او روی نیمکت پرسپولیس خاطرات چندان خوشایندی را برای هواداران زنده نمیکند و انتخاب او میتواند فشار روی مدیریت را دوچندان کند.
مدارا تا پایان فصل؟
بررسی تمامی جوانب نشان میدهد که پرسپولیس در یکی از سختترین بزنگاههای تاریخی خود قرار دارد. از یکسو نتایج اوسمار غیرقابل دفاع است و از سوی دیگر گزینههای داخلی ایدهآل هر کدام با موانعی جدی روبرو هستند. به نظر میرسد در این آشفته بازار مالی و فنی حفظ اوسمار تا پایان فصل علیرغم تمام انتقادات محتملترین و شاید عقلانیترین راهحل برای مدیریت باشگاه باشد. پرسپولیس با ۸ بازی باقیمانده بیش از آنکه به تغییر تاکتیکی نیاز داشته باشد به آرامش و عبور از این توفان نیاز دارد تا در پایان فصل با برنامهریزی دقیقتری برای آینده نیمکت خود تصمیمگیری کند.
دیدگاه تان را بنویسید