جام گرفتیم اما پیشرفت نکردیم/ نگرانی بابت قهرمانی!

چهاردهمین قهرمانی تیم ملی فوتسال ایران در قاره کهن بیش از آنکه جشنی برای تداوم اقتدار باشد شباهت بسیاری به یک زنگ خطری جدی داشت. اگرچه ایستادن بر سکوی نخست آسیا همواره ارزشمند است اما بررسی روند بازی‌ها نشان داد که این قهرمانی بسیار شکننده و با دشواری‌‌های فراوان به دست آمد.

به گزارش روزنامه اعتماد، این وضعیت نگرانی‌‌ها را برای حضور در جام جهانی و تقابل با قدرت‌های تراز اول جهان دوچندان کرده است.در سال‌های نه چندان دور فوتسال ایران با فاصله‌ای کهکشانی نسبت به سایر تیم‌‌های آسیایی حرکت می‌کرد اما در این مدت شاهد بودیم که تیم‌‌هایی نظیر عربستان و اندونزی و افغانستان و حتی تیم‌‌های درجه دو آسیا دیگر ترسی از نام ایران ندارند. پیروزی‌‌های مقتدرانه جای خود را به بردهای ناپلئونی و لرزان داده است.

 این قهرمانی شکننده نشان‌دهنده آن است که برنامه‌ریزی تمرینی و استراتژی‌‌های بازی تیم ملی همگام با تغییرات مدرن فوتسال دنیا پیش نرفته است. در حالی که رقبای ما با تکیه بر ساختارهای دفاعی منظم و انتقال سریع بازی را بر ما دیکته می‌کردند تیم ایران همچنان به خلاقیت‌‌های فردی و جرقه‌های بازیکنان خود متکی بود. تیم ملی ایران در این مسابقات در بازی با افغانستان با دو گل از حریف عقب افتاد و در دیدار نیمه‌نهایی نیز با عراق دو-دو مساوی بود که موفق شد گل‌های برتری را بزند. در بازی فینال تیم ملی ایران ابتدا سه بر یک از حریف خود عقب افتاد و سپس به بازی برگشت. در دیدار نهایی شاگردان شمسایی هرگز از حریف پیش نیفتادند و در طول زمان بازی مشغول تلاش برای جبران عقب‌ماندگی و به تساوی کشاندن بازی بودند.

نکته‌‌ای که باید به آن اشاره کرد سطح فنی کادر فنی فعلی است. وحید شمسایی به عنوان یک اسطوره در دوران بازیگری تکرار نشدنی است‌، اما مربیگری در سطح بین‌المللی نیازمند دانش آکادمیک و تجربه مدیریت بحران در لحظات حساس است. حذف در نخستین مرحله حذفی جام جهانی و نایب‌ قهرمانی دوره گذشته نشانه‌هایی از وجود مسائلی حل نشده در تیم ملی بود. به نظر می‌رسد تفکر حاکم بر تیم ملی در دایره رقابت‌‌های آسیایی حبس شده است! وقتی هدف صرفا بازپس‌‌گیری جام از ژاپن یا غلبه بر تایلند باشد ابزارهای لازم برای تقابل با غول‌‌هایی مثل برزیل، اسپانیا و پرتغال فراهم نمی‌شود.

در جام جهانی فضاهای خالی که بازیکنان ایرانی در آسیا از آن بهره می‌برند توسط مدافعان کلاس جهانی بسته خواهد شد. سیستم‌هایی که در این تورنمنت با نقص‌‌های زیادی اجرا شد در مقابل تیم‌‌های اروپایی و امریکای جنوبی می‌تواند به پاشنه‌آشیل ما تبدیل شود. اگر نگاه فدراسیون و کادر فنی از آسیا‌محوری به سمت استانداردهای جهانی تغییر نکند در جام جهانی با چالشی سخت روبه‌رو خواهیم بود، آن‌هم در شرایطی که همه انتظار دارند ایران دوباره بتواند خودش را در جام جهانی نشان دهد.