آقای فدراسیون فوتبال؛ دیدید صداقت نداشتید؟

روزنامه اعتماد نوشت: تیم ملی ایران بامداد سه‌شنبه در نخستین بازی خود در جام جهانی مقابل نیوزیلند به میدان رفت و با نتیجه تساوی دو بر دو متوقف شد. جدا از نتیجه بازی، این تقابل حاشیه‌هایی داشت که از پیش در موردش صحبت شده بود. 

طبق گزارش رسانه‌ها هنگام خروج اتوبوس تیم ملی از هتل جهت عزیمت به استادیوم دسته‌هایی از مخالفان سیاسی اطراف اتوبوس و ورزشگاه تجمع کرده بودند. با انتشار تصاویر بازی مشخص شد تعداد قابل توجهی از تماشاچیان پرچم شیر و خورشید به همراه دارند و آن طور که سان، ESPN، آسوشیتدپرس، رویترز و چند رسانه دیگر گزارش دادند هنگام پخش سرود رسمی ایران رفتار اعتراضی از خود نشان دادند.

بعد از بازی این حواشی ادامه پیدا کرد. ابتدا به تیم ملی گفته شد بلافاصله بعد از مسابقه باید خاک امریکا را ترک کنند، سعید الهویی و مهدی طارمی در فرودگاه با مشکل مواجه شده و مورد بازجویی قرار گرفتند و همچنین خبر رسید ویزای مهدی ترابی بعد از یک بار ورود و خروج کاملا منقضی شده آن هم در حالی که گفته می‌شد بازیکنان ویزای مولتی گرفتند. بخش رسانه‌ای تیم ملی در این زمینه نوشت: روند خروج دو عضو مهم تیم ملی از فرودگاه لس‌آنجلس «مانند پرواز رفت» با تاخیر و مشکلاتی همراه شد. در ادامه نوشته شد: همان‌گونه که در سفر رفت تیم ملی به لس‌آنجلس موانع و سختگیری‌ها وجود داشت و طارمی کاپیتان تیم و سعید الهویی با «دردسرهای فراوان» وارد امریکا شدند در مسیر بازگشت هم همین اتفاقات رخ داد. ضمن اینکه سرمربی تیم ملی و طارمی از شرایط کمپی ایران و حضور در مکزیک و سفر به امریکا ابراز نارضایتی کرده و از میزبانی به ‌شدت گله کردند.

با در نظر گرفتن شرایط برگردیم به یک هفته قبل و زمانی که تیم ملی ایران راهی تیخوانا شده بود. آن روزها تغییر کمپ ایران از توسان آریزونا به مکزیک هوشمندی فدراسیون و ابتکار فیفا بود (جمله مهدی تاج) فیفا تضمین داده بود هیچ پرچمی جز پرچم رسمی ایران اجازه ورود به استادیوم را پیدا نخواهد کرد (جمله مهدی تاج) در صورت مشاهده پرچمی جز پرچم رسمی ایران بازیکنان بازی را متوقف می‌کنند (جمله وزیر ورزش)، ادعا شده بود تیم ملی بدون هیچ مشکلی وارد امریکا شده (اظهارات افراد رسانه‌ای همراه تیم ملی، رسانه‌های نزدیک به فدراسیون که خودشان را از خوش‌برخوردی امریکایی‌ها متعجب نشان می‌دادند و همین طور مجریان تلویزیون بر اساس دیتای گرفته از تیم ملی). 

همه این موارد و بسیار موارد دیگر نشان می‌دهد درخواست‌های مکرر ما مبنی بر داشتن صداقت با مردم بی‌جواب مانده است. زمانی که فدراسیون و کادر فنی می‌خواستند ثابت کنند مشکلی برای حضور تیم ملی در جام جهانی وجود ندارد، همه ‌چیز را گل ‌و بلبل نشان دادند و وقتی مقابل ضعیف‌ترین تیم جام امتیاز از دست دادند ناگهان یادشان افتاد مشکلاتی وجود دارد و تضمین‌های فیفا شوخی بوده است. متوجه شدند ورود به امریکا دردسرهای فراوان داشته و آن طور که طارمی گفته «همه ‌چیز برای تیم ملی فاجعه بوده است» مهدی طارمی بعد از بازی در جمع خبرنگاران گفت درباره مشکلات تیم در این تورنمنت و انتقاد از شرایط به وجود آمده از سوی امریکایی‌ها، اظهار داشت: هنوز مشکلاتی داریم. باید فردا صبح ریکاوری و تمرین کرده و سپس تیخوانا را مجدد به مقصد لس‌‌آنجلس ترک کنیم. پس از دیدار با نیوزیلند باید فوری لس‌آنجلس را ترک کنیم و این چیز خوبی برای فوتبال نیست چون در جام جهانی شما باید آماده‌سازی خوبی برای بازی بعدی‌تان داشته باشید‌‌ این وضعیت استرس بسیار زیادی به بازیکنان و کادر فنی وارد می‌کند. حمایت لازم را ندیدیم و فیفا می‌تواند و باید بیشتر از این کمک کند. باید ببینیم در آینده چه اتفاقی می‌افتد.

طارمی در پاسخ به این پرسش که «چه کسی به شما گفته که باید همین امشب خاک امریکا را ترک کنید؟» گفت: نمی‌دانم! فیفا به ما گفته که باید امشب امریکا را ترک کنیم. همان طور که به شما گفتم ما باید در این شرایط خاص آماده‌سازی‌مان را انجام بدهیم. نمی‌دانم چه کسی گفته که ما باید همین امشب به مکزیک برگردیم؟ اما فکر می‌کنم این چیزی بین فدراسیون فوتبال و فیفا است. این اما تمام ماجرا نیست و ما در اینجا اعضای رسانه‌های‌مان (خبرنگاران)، رییس فدراسیون‌، نایب‌رییس فدراسیون‌ و برخی اعضای کادر فنی‌مان که برای ما خیلی مهم هستند، کنارمان نداریم.

حالا وسط بحث رسانه‌های خارجی در مورد اتفاقات بازی ایران - نیوزیلند و پوشش حواشی مسابقه که تصویری درهم از تیم ملی و هوادارانش ارائه می‌دهد، یک بار دیگر باید یادآوری کنیم که به جز نتیجه در مورد سکوها و حضور بازیکنان در LA خدا را شکر اتفاق غیر قابل جبران و عجیب و غریبی رخ نداد و تیم ملی به تیخوانا بازگشت. اما هیچ کس یادش نمی‌رود چه روندی برای تیم ملی طی شد و چه کسانی می‌خواستند با وارونه‌نمایی اوضاع را جور دیگری نشان بدهند تا شاید به خواسته‌های شخصی خودشان برسند.