تفاوت عبدالله موحد با ورزشکاران امروز؛ اهل شعر بود و تحصیل و کشتی

علی ولی اللهی در روزنامه اعتماد نوشت: پنجشنبه شب خبر رسید عبدالله موحد یکی دیگر از اسطوره‌های تاریخ ورزش ایران و مخصوصا کشتی درگذشته است. خانواده‌اش می‌گویند هنگام بازگشت از فروشگاه در ماشین و در حالی که همسرش رانندگی می‌کرده دچار سکته شده، سپس کنترل ماشین از دست راننده خارج شده و آنها به ته گودال پرت شدند. 

در مورد زندگی عبدالله موحد نکات زیادی مطرح است. شروع درخشش، فنون مخصوص به خود، محرومیت از ورزش و خروج از ایران و زندگی در امریکا از سال 57 تا همین پنجشنبه که در 87 سالگی درگذشت.  اما یکی از ویژگی‌های جالب مرحوم موحد جامع‌الاطراف بودن ایشان بود. مرحوم موحد در ورزش علاوه بر کشتی در چند رشته دیگر می‌توانست فعالیت کند و حتی به تیم ملی برسد؛ والیبال، دوومیدانی و وزنه‌برداری. او در زمینه تحصیل مدارج خود را تا مقطع فوق لیسانس ادامه داد و سال‌ها در امریکا تدریس کرد. به ادبیات هم علاقه زیادی داشت. علیرضا دبیر روز گذشته در واکنش به درگذشت این چهره نامدار کشتی نوشت: قهرمانی با مدال‌های طلا و جهانی المپیک، با عالی‌ترین مدارج تحصیلی و اهل شعر و ادبیات.

شاید بخشی از این به خاطر تربیت پدر سختگیرش بود. پدری آموزگار که طبق گفته مرحوم موحد در انقلاب مشروطه کنار ستارخان و باقرخان جنگیده بود. بخش دیگری هم به خصوصیات خود ایشان برمی‌گردد.

جالب اینجاست که اگر امروز مردم توقعاتی از ورزشکاران دارند ریشه در این باور عمومی دارد که اغلب ورزشکاران سرشناس دهه‌های گذشته چنین شرایطی داشتند. البته این عمومیت ندارد و شامل ارزش‌گذاری هم نمی‌شود. کسی نمی‌تواند کتمان کند ورزشکار دوران مدرن وقت چندانی برای ارتقای باقی ساحت‌های زندگی خود ندارد. اما اینکه ما زمانی ورزشکارانی داشتیم که به توصیه مربیان خود تحصیل را تا عالی‌ترین مدارج طی می‌کردند و امروز اغلب ورزشکاران از نوشتن یک کپشن ساده برای پست اینستاگرام خود ناتوان هستند و در سه خط متن چندین غلط املایی و نگارشی دارند، مساله‌ای قبل تامل است. 

اگر بخواهیم نام ببریم اسامی زیادی مطرح می‌شوند. از مرحوم داریوش مصطفوی، حسین کلانی، مرحوم شیرزادگان و... که در رشته‌های مهندسی شیمی و عمران و... تحصیل کردند تا دکتر زادمهر که دندانپزشک بود. از برادران خادم تا علیرضا دبیر. از دکتر محمد دادکان که استاد دانشگاه شهید بهشتی بود تا علی دایی که از دانشگاه شریف فارغ‌التحصیل شد. حتی مرحوم تختی دوست نزدیک مرحوم موحد که تحصیلات آکادمی نداشت دانشگاه تهران را همانند کعبه هر روز طواف می‌کرد و با بسیاری از بزرگان جبهه ملی آن زمان نشست و برخاست داشت.

اما در ورزشکاران امروزی به ندرت کسی پیدا می‌شود که دنبال تحصیلات عالیه برود و اگر هم کسی باشد آنچنان شرایط خاصی ندارد. ورزشکاران این روزها بیشتر به خاطر فرار از خدمت سربازی در دانشگاه‌های پولی به ادامه تحصیل می‌پردازند.

بار دیگر باید تاکید کرد که در این نوشته قصد نداریم سبک زندگی ورزشکاران امروزی را زیر سوال ببریم که هر کس دنیای خودش را دارد، اما این تغییر میان ورزشکاران نخبه قدیمی با ورزشکاران امروزی کاملا واضح است. 

حالا یک نفر دیگر از تحصیلکردگان ورزش، از نوابغ دنیای کشتی، نفر یازدهم تالار مشاهیر کشتی جهان و کسی که طی 5 سال بین سال‌های 1965 تا 1970 در هر رقابتی شرکت کرد، جهانی و المپیک طلا گرفت و شکست‌ناپذیر باقی ماند.