آخرین بازگشت تایسون فیوری/ تلاش برای نجات دوران رو به پایان بوکس سنگینوزن
همچنان پژواک هایی از آن «جیپسی کینگ» بلندپرواز قدیمی شنیده می شود.
ارسلانبک ماخمودوف نباید چالش بزرگی باشد، اما «جیپسی کینگ» و رقبای قدیمی و آسیبدیدهاش در حال محو شدن هستند.
به گزارش روزنامه اعتماد، تایسون فیوری در ویدیوی کوتاهی که در ۱۳ ژانویه ۲۰۲۵ در فضای مجازی منتشر کرد، گفت: «این پیام را کوتاه و شیرین میگویم. میخواهم بازنشستگیام از بوکس را اعلام کنم. دوران فوقالعادهای بود و عاشق تکتک لحظاتش بودم. حرفم را با این جمله تمام میکنم: دیک تورپین (راهزن معروف) ماسک میزد. خدا به همه برکت بدهد. شما را در آن سو خواهم دید.»
این پنجمین باری بود که فیوری در دوران حرفهای خود که از دسامبر ۲۰۰۸ در ناتینگهام آغاز شده بود، بازنشسته میشد. بنابراین وقتی کمتر از یک سال پس از آخرین تلاشش برای کنارهگیری، بازگشت اجتنابناپذیر خود را اعلام کرد، تعجب چندانی ایجاد نشد. چهار ماه پیش، او پیامی به سبک همیشگیاش منتشر کرد و فریاد زد: «بازگشت مک (The Mac). مدتی دور بودم، اما حالا برگشتهام. ۳۷ ساله هستم و هنوز مشت میزنم. هیچ کاری بهتر از این نیست که به صورت مردها مشت بزنم و بابتش پول بگیرم.» و حالا ما اینجاهاییم؛ دوباره به تماشای فیوری نشسته بودیم که آماده میشد دیشب (شنبه شب) در ورزشگاه تاتنهام هاتسپر، برای مبارزه با ارسلانبک ماخمودوف، غول روسی اهل داغستان وارد رینگ شود. بازگشت فیوری به شکل بیحسکنندهای قابل پیشبینی بود؛ درست مثل دلایلش برای این بازگشت دوباره.
فیوری درباره بوکس گفت: «برای من، این همه چیز است. این تنها کاری است که عاشق انجام دادنش هستم و به آن ادامه خواهم داد.» سپس با سادگیای دردناک اضافه کرد: «مدتی گذشته بود و دلم برایش تنگ شده بود.»
همچنان پژواکهایی از آن «جیپسی کینگ» بلندپرواز قدیمی شنیده میشود، آنجا که فیوری اظهار داشت: «من فقط به یک دلیل برگشتم و آن هم بزرگ کردن دوباره ورزش بوکس است.» اما این گزافهگوییها با اعتراف فیوری به اینکه «بوکس تنها چیزی است که به من هدف میدهد» تعدیل میشود. قهرمان سابق جهان سالهاست که آشکارا درباره جدال با اختلال دوقطبی و اینکه چگونه بوکس و به طور خاص روال تمرینات، بهترین راه برای آرام کردن ذهنش است، صحبت کرده. بازگشت او به این دلایل کاملا قابل درک است. اما او دیگر نیازی به پول ندارد و در سالی که دور بوده، شانس او برای سلطه دوباره بر سنگینوزن کاهش یافته است. چشمانداز تغییر کرده و بازگشت فیوری به نظر میرسد لغزیدن به سمت پایان بازی دورانی است که در آن، باور و درخشش گروهی از مردان کهنهکار و آسیبدیده، از پیش رنگ باخته است. فیوری دو مبارزه اخیر خود را که هر دو مقابل الکساندر اوسیک بود، واگذار کرده است. آنتونی جاشوا، رقیب بریتانیایی دیرینهاش، در آخرین مبارزه جدی خود در سپتامبر ۲۰۲۴ توسط دنیل دوبوآ در هم شکسته شد. جاشوا در دسامبر گذشته در یک نبرد مضحک مقابل جیک پل، فک او را شکست، اما پس از آن در یک تصادف رانندگی در نیجریه درگیر که منجر به مرگ دو تن از دوستان نزدیکش شد.
صحبت از رویارویی تمام بریتانیایی بین فیوری و جاشوا همچنان ادامه دارد، اما هر دو نفر دوران اوج خود را پشت سر گذاشتهاند؛ درست مثل دیانتی وایلدر که شنبه شب گذشته در یک نزاع ناشیانه مقابل درک چیز ورای کهنهکار پیروز شد. زوال و تحلیل رفتن آنها فیوری را تحت تاثیر قرار داد و گفت: «بعد از تماشای چیزورا و وایلدر با خودم فکر کردم: «مطمئنا من مثل آنها نخواهم بود؟» اگر بودم، لطفا مرا به بیابان ببرید و با تیر بزنید. قصد بیاحترامی به آن دو پسر را ندارم - آنها قلب شیر داشتند - اما سن برای هیچ کس صبر نمیکند.»
اوسیک در میان این قدیمیها یک استثنا باقی مانده است؛ قهرمان سابق دو وزن که همچنان در رینگ میدرخشد. تنها سیاستهای دنیای بوکس توانست کمربند WBO را از چنگ او درآورد و اوسیک اکنون چنان برتر است که رقیبی برایش باقی نمانده. این بوکسور اوکراینی ماه آینده در مصر، در یک مبارزه نمایشی و شرمآور دیگر، از عنوان WBC خود مقابل ریکو ورهوون، کیکبوکسور هلندی، دفاع خواهد کرد.
فیوری از تمایلش برای انتقام شکستهای نزدیکش از اوسیک در یک مبارزه سهگانه صحبت کرده است و اشارهاش به «دیک تورپین» راهی برای القای این بود که داوران حق او را خوردهاند. اما او احتمالا ترجیح میدهد در یک نبرد بسیار کمچالشتر مقابل جاشوا، پول بیشتری به جیب بزند. با این حال، آن هیاهوی داخلی بین دو فایتر قدیمی، جذابتر از مبارزه عنوان WBO بین فایترهای جوانتر یعنی فابیو واردلی و دوبوآ در ۹ مه نخواهد بود.
رقابت دوم، مبارزهای بهتر و کنجکاوی برانگیزتر از بازگشت فیوری مقابل ماخمودوف است. فیوری در دوران اوج خود در سطحی بسیار بالاتر از آنچه ماخمودوف تا به حال انجام داده عمل میکرد و حتی پس از ۱۷ سال حرفهای بودن، هنوز باید سرعت، حرکت و مهارت رینگی بسیار بیشتری داشته باشد. ماخمودوف ضربات سنگینی میزند، اما کند است و در برابر یک بدنزن (Body-puncher) قدرتمند آسیبپذیر نشان داده است. او پیش از این دو بار توسط آگیت کابایلِ خوب و گیدو ویانلوِ گمنام متوقف شده و سخت است دلیلی برای پیروزی او بر فیوری پیدا کرد.
جان فیوری، پدر تایسون، تنها صدایی است که پیشبینی میکند ماخمودوف میتواند به شدت خطرناک باشد. او در یک نطق طولانی تاکید کرد: «ماخمودوف برای تایسون یک دردسر است. من اولین کسی هستم که این را میگویم.»
جان فیوری با ادعای اینکه رابطهاش با پسرش «کاملا ویران شده»، افزود: «فکر میکنم او دوران اوجش را پشت سر گذاشته است. تایسون از زمان مبارزات دیانتی وایلدر تمام شده بود؛ آنها او را تمام کردند. وایلدر کارش را ساخت. او دیگر پایی برای ایستادن ندارد. وایلدر چیزهای زیادی را از تایسون گرفت. میفهمم که تایسون دارد خودش را امتحان میکند، اما پاهایش دیگر یاری نمیکنند. میدانم تنها راهی که او این موضوع را باور کند و ببیند، زمانی است که زنگ اول به صدا درآید.»
فیوری طعنههای پدرش را نادیده گرفت و بازگشت خود را با شوخی و قلقلک دادن ماخمودوف در اولین ملاقات رسانهایشان جشن گرفت. او از آن زمان تاکید کرده که به دنبال یک «ناکاوت وحشیانه» است تا خود را برای مبارزات معنادارتر در اواخر امسال آماده کند و در آخرین کنفرانس مطبوعاتی روز پنجشنبه نیز روحیهای پرنشاط و شادمان داشت. اما یافتن آن جرقه و هیجان قدیمی شبهای مبارزه فیوری دشوار خواهد بود، آن هم در حالی که احتمالا آینده بوکس سنگینوزن حول محور بوکسوری خواهد چرخید که ۱۶ سال از او جوانتر است.
موزس ایتائوما تنها ۲۱ سال دارد و روشی که او ماه گذشته جرمین فرانکلین امریکایی سرسخت را ناکاوت کرد، واضحترین نشانه بود که دوران فیوری، جاشوا، وایلدر و حتی اوسیک بزرگ رو به پایان است. آخرین رقص فیوری ممکن است چند دور دیگر ادامه داشته باشد، اما این بیشتر شبیه یک تور خداحافظی برای مبارزی است که زمانی بزرگ بود و بدون بوکس هنوز نمیتواند راهی برای پر کردن حفره عمیق درونش پیدا کند.
دیدگاه تان را بنویسید