در گفت و گو با روزنامه «اعتماد» مطرح شد:
بازیکن تیم ملی هندبال ایران: اجازه ندادند کاپیتان ما بازی کند/ وقتی به کشور برگشتیم غم در چهره بچهها بود
امید عنایتی جو ستاره جوان تیم ملی هندبال ایران از دلایل ناکامی در مسابقات قهرمانی آسیا گفت.
روزبه دلاور| مسابقات هندبال قهرمانی مردان آسیا ۲۰۲۶ در کویت به صحنهای برای نمایش نزول نگرانکننده هندبال ایران تبدیل شد.
به گزارش روزنامه اعتماد، تیم ملی که با هدف کسب سهمیه جهانی و تکرار موفقیتهای گذشته راهی این رقابتها شده بود با شکستی تلخ در مرحله گروهی و ناکامی در مدیریت لحظات حساس از دور مسابقات کنار رفت. شکستهای ناامیدکننده مقابل عربستان و ژاپن به ویژه باخت دراماتیک ۳۰ بر ۲۹ در ثانیههای پایانی برابر ساموراییها نشان داد که حضور لژیونرهای شاخص در بوندسلیگا نظیر پویا نوروزینژاد نتوانسته ضعفهای ساختاری و عدم انسجام تیمی را پوشش بدهد. این سقوط آزاد تنها سه سال پس از درخشش در سطح جهانی زنگ خطری جدی برای هندبال کشورمان است. از طرفی میدان دادن به بعضی جوانها میتواند امیدبخش باشد، چراکه آینده این رشته پراستقامت به بازیکنان مستعد گره خورده است، اما برای بررسی بیشتر از دلیل ناکامی ملیپوشان با امید عنایتیجو، یکی از جوانهای تیم ملی گفتوگویی ترتیب دادیم که حاصل را در ادامه میخوانید.
پیش از حضور در رقابتهای قهرمانی آسیا اردوهای آمادهسازی تیم ملی چطور بود؟
دو تا تورنمنت داشتیم یکی در کشور بحرین و دیگری اسپانیا که تیممان با تلاشهای فدراسیون با آمادگی کامل وارد مسابقات قهرمانی آسیا شد. این دو اردو خیلی به ما کمک کرد و بچهها از قبل خیلی هماهنگتر شده بودند. ما در بحرین دو تا بازی با این کشور برگزار کردیم و بعد به اسپانیا رفتیم و با پرتغال و مصر و اسلوونی بازی کردیم. خدایی شرایط با تلاشهای فدراسیون خیلی خوب پیش رفت و تیممان با آمادگی کامل وارد مسابقات شد.
نظرت درباره بازیهایی که در مرحله گروهی انجام دادید، چیست؟
خب در بازی اول با تیم عربستان بازی کردیم که یک تیم بنامی است و ما عزممان را جذب کرده بودیم تا برنده شویم متاسفانه مشکلاتی پیش آمد که اجازه ندادند بازیکنان اصلیمان در آنجا بازی کنند و اسمشان را خط زدند و روحیه تیم پایین آمد و آن شوک باعث شد نتوانیم برنده باشیم و بازی بعدی را با اختلاف بردیم تا رسیدیم به بازی با ژاپن و بچهها صد خودشان را گذاشتند و حتی تا ۳، ۴ دقیقه آخر ۵ امتیاز بیشتر داشتیم که متاسفانه قسمت نبود تا ببریم اما مسائل داوری هم به برد ژاپن کمک کرد.
دلیل اینکه مقابل عربستان به بعضی بازیکنان اصلی اجازه بازی ندادند چه بود؟
به گفته خودشان سرپرست تمام تیمها باید یک ساعت قبل از بازی لیست ۱۸ یا ۱۶ نفره بازیکنان را برسانند ما تا رسیدیم به آنجا کویت با یک تیم دیگر بازی داشت، سر زمانش سرپرست ما رفت تا لیست را تحویل بدهد اما عوامل بازی اجازه ندادند تا سرپرست ما لیست را تحویل بدهد و همه درها را بستند و اجازه ندادند داخل شوند. بازیکنان ما و کاپیتان تیم ما که از بهترینهای مسابقات هستند را میشناختند و خودسرانه بازیکن کلیدی ما را خط زدند اما به دو بازیکن دیگر ما که نامشان را خط زده بودند اجازه بازی دادند اما به کاپیتان ما نه، چون میدانستند بازیکن کلیدی ما و تاثیرگذار است از عمد اجازه بازی ندادند بازی کند و شوک عجیبی به تیم وارد شد.
سرپرست تیم ملی سهلانگاری نکرد؟
نه، سرپرست کار خودش را انجام داده بود! لیست 18 نفره را آماده کرد و خواست برود داخل تا با میز داوری حرف بزند اما اجازه ورود و خروج ندادند!
بازی با ژاپن چرا نتوانستید برد تا ثانیههای پایانی را حفظ کنید؟
همه صد خودشان را گذاشتند اما گفتم داوری هم بیتاثیر نبود و مثلا زود توپ را از ما میگرفتند و به ژاپنیها میدادند. بچهها زور خودشان را زدند اما نشد و شرمنده مردم شدیم.
شما در چه ردههایی عضو تیم ملی هستی؟
هم جوانان و هم بزرگسالان.
در این رقابتها چند تا بازی برای تیم ملی انجام دادی؟
چین و استرالیا و هند را بازی کردم و به جز بازی با هند در بقیه بازیها از عملکردم راضی بودم.
از جوانگرایی در تیم ملی بگو.
بله نسبت به قبل تغییر نسل دادیم و کلا نصف تیم جوان شده و میانگین سنی تیم ما به ۲۴- ۲۵ سال رسیده بود که این روند هم ادامه دارد. یک پوستاندازی تازهای در تیم ملی در پیش است. اضافه میکنم بازیکنان باتجربه به جوانهای تازهوارد خیلی کمکهای تاثیرگذاری داشتند. خودم حس هیجانی داشتم که اولین تجربه بزرگسالان آسیایی را سپری کردم و این جوش و خروش برایمان بود که متاسفانه خاطره بدی برای من شد.
باتوجه به اتفاقاتی که در کشور رخ داد وضعیت تیم به لحاظ روحی چطور بود؟
تورنمنت اسپانیا نزدیک به مسابقات آسیایی بود و ما از اسپانیا به کویت رفتیم که متاسفانه اینترنت در ایران قطع شد و هیچ کسی با خانواده خود در ارتباط نبود و همه ناراحتی در سینه داشتیم که حالا از سر دلتنگی یا هر چی بوده، نتوانستند با خانواده ارتباط بگیرند و ده، بیست روز از خانواده بیخبر بودیم و ناراحت بودیم که خدای نکرده برای خانوادههایمان اتفاقی رخ نداده باشد که در شکست با عربستان بیتاثیر نبود. کلا همه چی قطع بود و برنامههای ایرانی هم آنجا کار نمیکرد.
بعد که وارد ایران شدید جو را چطور دیدید؟
هیچ کسی حال خوبی نداشت و هر کسی هم دلیل خودش را داشت، اما کسی نبود که از این حال خوشحال باشد. در صورت همه آن غم را میشد دید.
صحبت پایانی؟
تشکر میکنم از شما. امیدوارم جوانگراییها ادامه داشته باشد که مطمئنا نتایجش را میبینیم اگر جوانگرایی ادامهدار باشد. در این مسابقات سه، چهار بازیکن از امیدها داشتیم و بقیه هم ۲۵ سال و ۲۶ سال بودند.
دیدگاه تان را بنویسید